KALENDARZ WYDARZEŃ
|
Jamielnik![]() Wieś sołecka na pólnocno-zachodnim skraju gminy, oddalona o ok. 12 km od Nowego Miasta Lubawskiego, 959 mieszkańców. Wieś po raz pierwszy wzmiankowana w roku 1320 (Myspelwalde). Nazwa Jamielnik używana jest od roku 1570. Od XIV wieku istniał tu kościół, zniszczony prawdopodobnie podczas wojny trzynastoletniej. W roku 1670, podczas wizytacji kanonika Strzesza. widoczne były jeszcze jego fundamenty oraz mury cmentarza. Ten sam wizytator informuje, że "kamień do święconej wody, dość wielki i gustownie wyrobiony, niedawno temu zawieziono do Radomna". Od roku 1570 wieś jest własnością królewską wchodzącą w skład starostwa bratiańskiego. JAMIELNIK - aleja lipowa wzdłuż szosy wiodącej z Jamielnika w kierunku Biskupca Pomorskiego. Kilkadziesiąt drzew o obwodzie od 2,5 do 4,5 m, wysokości ok. 20 m, wiek ok. 150 lat. Wśród lip topola o obwodzie 3,8 m. Aleja przechodzi na teren gminy Biskupice Pomorski. JAMIELNIK - kapliczka w poludniowo-wschodniej części wsi. przy szosie w kierunku Radomna i Gryźlin. Zbudowana w roku 1946, murowana z cegły na planie kwadratu, trójkondygnacyjna, otynkowana. W środkowej i górnej części wnęki z ceramicznymi figurami Chrystusa i Matki Boskiej. Powyżej daszek utworzony przez 4 trójkątne szczyciki, zwieńczony krzyżem i blaszaną chorągiewką z datą"1946". Dookoła kapliczki murowane ogrodzenie wzmocnione filarkami, z metalową furtką od strony szosy. JAMIELNIK - grób w lesie, 20 m od toru kolejowego wiodącego w kierunku Iławy, naprzeciw dawnego budynku komory celnej. Owalny, zadbany, z prostym krzyżem, upamiętnia zamordowanych 2 (3?) Rosjan. JAMIELNIK - słupek graniczny po północnej stronie dawnej przecinki granicznej, 250 m w kierunku wschodnim od toru kolejowego wiodącego w kierunku Iławy. Wkopany w niewielki kopiec przy rozwidleniu leśnych dróg. Granitowy, czerwono-brązowy, wys. 30 cm (ponad poziom kopca), w przekroju kwadratowy, z mocno zaokrąglonymi krawędziami, zwężający się ku górze. Wierzchołek zaokrąglony, z wyraźnym rowkiem długości 8 cm i głębokości l cm, wskazującym dokładnie przebieg dawnej granicy polsko-niemieckiej. JAMIELNIK - zabytkowe budynki.
W końcu lat 80-tych XIX wieku majątek liczył 279 ha (w tym 220 ha to grunty orne. 14 ha łąki, l ha - lasy. 36 ha - wody). W roku 1885 Studę zamieszkiwało 58 mieszkańców. Od roku 1895 właścicielką dóbr była żona Waltera Goedla - Anna z domu Schubert. W rok później majątek posiadał Adalbert von der Oelsnitz. który posiadał go do roku 1912. W roku 1912 jako właściciel występuje Artur Zollenkopt, dwa lata później - Heindrich Miinster, a od roku 1917 Johannes Witting z Borkowa (powiat Kartuzy). W roku 1923 dobra przejął Józef Tomowicz i jego żona Maria z domu Kamocka. Majątek liczył wtedy 283 ha. Od roku 1935 właścicielem jest Stanisław Fromowicz z Warszawy. W roku 1943 majątek przejmuje Rzesza Niemiecka, a w roku 1946 Skarb Państwa. W latach 60-tych użytkownikiem są Lasy Państwowe (od 1979 nadleśnictwo Jamy). JAMIELNIK - STUDA - zespól podworski. Dwór zbudowany na początku XIX wieku, rozbudowany i przebudowany w latach 50-tych XX wieku. Zachowały się 2 budynki gospodarcze pochodzące z końca XIX wieku. Park - o powierzchni 1,07 ha z ponad 100-letnim drzewostanem, z prowadzącą do dworu aleją wierzbową i aleją lipową prowadzącą od dworu w kierunku jeziora. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||